Po latach doszedłem jednak

„Po latach doszedłem jednak do wniosku, że siła tradycji, wyrażająca się w tym przypadku faktem, iż wiele pokoleń harcerskich chlubnie pełniło służbę będąc wiernymi tamtemu prawu, ma ogromne znaczenie; nie należy więc wprowadzać do tekstu żadnych (!) zmian; jest tak, tym bardziej że z dogłębnego rozumienia punktu o służbie I punktu o prawdzie, a także punktu o pożyteczności, wynika również nakaz przejawiania inicjatywy (1981).
ka zaś słabość i tandeta ludzka odpadała w takich trudnych chwilach i ginęła z oczu.
Ten właśnie drugi opisany fakt, obok wielu innych motywów głównie natury wychowawczej powodował, że harcerstwo wojenne chciało być całkowicie szare, aż do samego rdzenia, z całą konsekwencją wyprane z dążności do targów o wszelki zewnętrzny splendor. Problem ten stawiał nas później w czasie całej wojny w trudnych często sytuacjach, a i wśród nas miał paru zwolenników innej postawy.
Tak więc wrześniowe przeżycia poznańskich harcerzy dały jakby przedsmak jednego z istotnych problemów, jaki stanie przed harcerstwem w czasie wojny.
Przybywszy do Warszawy harcerze poznańscy wespół z częściowo pozostałymi, częściowo później z różnych stron ściągającymi harcerzami warszawskimi organizują Pogotowie Harcerskie. Komendantem . Pogotowia zostaje hm Florian Marciniak, młody instruktor wielkopolski, człowiek wielkiego umysłu, serca i charakteru, z którego imieniem związana została na zawsze cała historia harcerstwa w czasie II wojny światowej4. Komendantem Pogotowia mianuje go pełniąca w tym czasie obowiązki nieobecnego przewodniczącego ZHP, Michała Grażyńskiego, wiceprzewodnicząca, p. Wanda Opęchowska.“(13)